|
NAJWAŻNIEJSZE WYDARZENIA Z HISTORII
KORPUSU PIECHOTY MORSKIEJ STANÓW ZJEDNOCZONYCH
10 listopada 1775
roku Kongres Kontynentalny na zjeździe w Filadelfii wydał
rezolucje o utworzeniu dwóch batalionów Marines do wsparcia na
lądzie sił marynarki. Data ta stanowi datę narodzin USMC.
Pierwszym punktem rekrutacyjnym USMC była Tawerna pod Tuńczykiem
(Tun Tavern) w Filadelfii.
W marcu 1776 roku Marines wzięli udział w pierwszej akcji -
rajdzie na Bahamy pod dowództwem kpt. Samuela Nicholasa -
pierwszego Komendanta Korpusu.
Z końcem Wojny o Niepodległość (1783) i sprzedażą wszystkich
statków floty rozwiązano Korpus.
Korpus został reaktywowany w 1798 roku podczas działań przeciw
Francji. Marines lądowali na Santo Domingo i podejmowali akcje
przeciw piratom z Barabadosu.
Marines brali tez udział w wojnie w latach 1812-1815 broniąc
Waszyngtonu oraz zdobywając Nowy Orlean. Po zakończeniu tej
wojny przeprowadzali operacje amfibijne służące rozciągnięciu
wpływów amerykańskich na Wyspach Karaibskich (1821-1822),
Falklandach (1832), Sumatrze (1831-1832) i w kilku punktach
wybrzeża zachodniej Afryki (1820-1861). Na terytorium USA brali
też udział w operacjach przeciw Indianą Seminola na Florydzie
(1836-1842).
Podczas wojny z Meksykiem (1846-1848) Korpus blokował i zajmował
porty meksykańskie. Ponadto jeden batalion przydzielony do armii
gen. Scotta zdobył Mexico City. Stąd wzięła się fraza to "the
halls of Montezuma" w hymnie USMC.
Podczas Wojny Secesyjnej Marines w służbie Północy brali udział
w blokadach portów Południa : Fort Fisher, Nowego Orleanu,
Charlestonu czy Cape Hatteras.
Podczas wojny hiszpańsko-amerykańskiej (1898) Korpus został
rozbudowany i unowocześniony cały czas prowadząc działania
bojowe na Kubie, Guam, Filipinach i Puerto Rico.
Koniec wieku XIX i początek XX to okres kiedy Marines zbrojnie
dławili powstania niepodległościowe na Filipinach (1899-1902),
Powstanie Bokserów w Chinach (1900), Nikaragui (1899, 1909-1910,
1912-1913), Panamie (1901-1902, 1903-1904), Dominikanie
(1903-1904, 1916-1924), Kubie (1906-1909, 1912, 1917), Meksyku
(1914) i Haiti (1915-1934).
Podczas I Wojny Światowej do walk w Europie Korpus wystawił 4
Brygadę. Brygada ta walczyła w Lesie Belleau, pod Soissons, St.
Michiel i Blanc Mont. Podczas walk w Lesie Bellau Marines
otrzymali przydomek Diabelskie Psy nadany im przez starych
frontowców niemieckich w uznaniu waleczności i skuteczności
Skórzanych Karków. Poza 4 Brygadą we Francji walczyła również
eskadra lotnictwa Korpusu (utworzonego w roku 1912)
przeprowadzając misje bombowe. Ogółem podczas sześciu miesięcy
walk w I WŚ (USA przystąpiły do wojny w 1917 roku) we Francji
walczyło ok. 30 000 Marines z czego około 1/3 została ranna lub
poległa.
W okresie międzywojennym wbrew panującym tendencja
rozbrojeniowym w korpusie rozwijano koncepcje działań
desantowych oraz sprzęt im służący.
Podczas II Wojny Światowej USMC prowadził operacje desantowe na
Pacyfiku zdobywając Guadalcanal, atol Tarawa, Nową Brytanię,
Kwajalein, Einwetok, Saipan, Guam, Tiniain, Iwo Jime i Okinawę.
Motyw stawiania masztu z flagą USA na szczycie krateru Iwo Jimy
posłużył do wykonania pomnika Marines znajdującego się w
Waszyngtonie i będącego symbolem USMC. Pod koniec 1945 roku
Korpus osiągnął stan sześciu dywizji, pięciu skrzydeł lotnictwa
oraz wielu jednostek zabezpieczenia tyłów. Stan osobowy wyniósł
485 113 Marines. Straty w zabitych i rannych to blisko 87 000.
82 Marine zostało odznaczonych Medalem Honorowym Kongresu.
Po zakończeniu wojny stan osobowy został drastycznie zredukowany
a niektóre jednostki Korpusu pełniły zadania okupacyjne w
Japonii. Podczas Konfliktu w Korei Marines lądowali w śmiałej
operacji pod Inchon (1950), brali udział w odbiciu Seulu i
walczyli w rejonie zbiornika Chosin w czasie kiedy Korea
Północna została wsparta oddziałami "chińskich ochotników".
Ostatnie działania bojowe Korpusu zakończyły się w roku 1955.
Straty USMC wyniosły około 25 000 zabitych i rannych Marines.
W 1958 roku brygada USMC wylądowała w Libanie w celu
przywrócenia porządku i ochrony ludności cywilnej. Podczas
Kryzysu Kubańskiego siły amfibijne gotowe były do desantu na
Kubę na szczęście nie było potrzeby przeprowadzenia takiej
operacji. W roku 1965 brygada Marines wylądowała w Republice
Dominikany aby ewakuować obywateli amerykańskich i personel
ambasady.
Lądowanie 9 Brygady Ekspedycyjnej w Da Nang w roku 1965
rozpoczęło zaangażowanie Korpusu w Wietnamie. Największymi
operacjami USMC podczas tej wojny były walki w Hue podczas
ofensywy Tet oraz obrona bazy Khe Shan. W szczytowym momencie
wojny w Wietnamie znajdowało się ponad 85 000 Marines.
Wycofywanie jednostek USMC rozpoczęło się wraz z początkiem
"wietnamizacji" konfliktu a zakończyło w 1971. Podczas tego
konfliktu 13 000 Marines poległo a 88 000 zostało rannych.
W roku 1974 jednostki Korpusu ewakuowały obywateli USA i innych
narodowości z Cypru a także z Phnom Phen w Kambodży oraz z
Sajgonu w Wietnamie. W maju 1975 przeprowadzono okupioną
stratami operacje odbicia załogi amerykańskiego statku ss
Mayaguez aresztowanego w Kambodży.
W latach osiemdziesiątych w związku z nasilającymi się atakami
na ambasady i konsulaty Stanów Zjednoczonych zorganizowano nową
formację w ramach Korpusu. Są to jednostki Marine Security
Guards stworzone do ochrony amerykańskich przedstawicielstw
dyplomatycznych.
W roku 1982 jednostki Korpusu wylądowały w Bejrucie jako część
wielonarodowych oddziałów utrzymujących pokój. Pozostawały tam
przez 19 miesięcy w miarę swojego bardzo ograniczonego mandatu
zwalczając ugrupowania terrorystyczne i niosąc pomoc ludności
cywilnej. W roku 1983 miał miejsce zamach na koszary Korpusu w
Bejrucie ponad 200 Marines zostało zabitych.
Następne lata to interwencje Korpusu na Grenadzie (1983) i w
Panamie (1989).
Niecały rok pózniej iracki napad na Kuwejt zapoczątkował
operacje Pustynna Tarcza. W ramach działań obronnych wysłano do
Zatoki Perskiej 24 bataliony Marine Infantry i 40 eskadr
lotnictwa USMC łącznie ok. 92 000 Marines.
Podczas operacji Pustynna Burza 1 i 2 Dywizja USMC przełamały
linie irackie i wyszły w przestrzeń operacyjną w głębi Kuwejtu.
Jednocześnie dwie brygady ekspedycyjne oczyszczały wybrzeże
kuwejckie z jednostek irackich.
W latach 1990-1991 Korpus wykonywał operacje ewakuacji osób
cywilnych oraz humanitarne w Liberii, Somalii, Bangladeszu,
północnym Iraku i na Filipinach.
W styczniu 1992 roku pododdziały Marines wylądowały w Somalii
rozpoczynając dwuletnią operację humanitarną
Lotnictwo Korpusu wzięło udział w operacji wymuszenia
przestrzegania zakazu lotów na Bośnią i Hercegowiną
W roku 1994 Marines ewakuowali personel ambasady oraz obywateli
amerykański z Ruandy w obliczu rozpoczynających się tam walk
plemiennych oraz brali udział w operacji przywrócenia
demokratycznego rządu na Haiti.
|
